Real po Neymara gra all-in

Wg doniesień L`Equipe, Real Madryt zaproponował PSG za Neymara: 100 mln euro+ Garetha Bale`a, + Jamesa Rodrigueza + Keylora Navasa. Gdzie jest granica piłkarskiego szaleństwa? to już nie jest przelew na 100 czy 200 mln, to kombinacja góry pieniędzy i utalentowanych piłkarzy, którzy w innych okolicznościach sami mogliby być warci 100 mln.

Real gra all-in – wymieniony pakiet jest najlepszą możliwą propozycją dla PSG. Oczywiście nie pozbawioną haczyków, takich jak aktualna forma czy wymagania finansowe, ale jest lepszy niż Neymar i to nie dokładając extra 100 mln na stół. Zaskakujące, jak szybko Flerentino Perez postawił sprawę jasno, ale jeszcze bardziej zaskakujące jest to, że PSG wydają się niewzruszeni. Neymar nie powinien już wystąpić w PSG i to Katarczykom powinno zależeć na jak najszybszym zakończeniem sagi oraz na ustabilizowaniu składu Thomasowi Tuchelowi. FC Barcelona po wypożyczeniu Coutinho (TUTAJ), nie będzie w stanie przebić tej oferty, obecnie w grę podobno wchodzi wypożyczenie i odroczona o rok płatność 180 mln euro, czyli powtórzenie scenariusza przyjścia Kyliana Mbappé z AS Monaco do… PSG. Perez, jako wytrawny gracz powinien jak najdłużej przeciągać negocjacje. PSG (prawdopodobnie) do zbilansowania finansowego Fair Play, potrzebuje jak najwięcej gotówki, aby następnie móc ją spieniężyć na kolejne zakupy. Bo nie zwojuje się Europy graczami pokroju Abdou Diallo (przyszedł z Borussi Dortmund), Idrissa Gueye (Everton) czy Pablo Sarabia (Sevilla), a właśnie oni wzmocnili klub w letnim oknie transferowym. Zbilansowanie kadry brzmi fajnie podczas wywiadów przedsezonowych, ale gdy będziemy mieli rewanżowe mecze 1/8 czy 1/4 finału Ligi Mistrzów, potrzeba gwiazd. Neymar był wtedy dwukrotnie kontuzjowany, ale Naymar w formie, to dalej zawodnik robiący różnice. Wie o tym Florentino Perez grając all-in.

Czy Florentino Perez zaproponuje ofertę Last Minute?

Transfer Donny van de Beeka do Realu Madryt jest zaskakujący. 60 mln euro to sporo, jak na zawodnika, który dzisiaj nie będzie w stanie na równi rywalizować z wielkim trio Luka Modrić, Toni Kroos i Casemiro. Oczywiście, zawodników, którzy mogliby to zrobić nie jest zbyt wielu, bo mówimy o szkielecie najbardziej utytułowanego klubu europy, ale przecież to Real Madryt. Zaskakujący w tej transakcji jest także moment. Zinedine Zidane chce Paula Pogbę, to wiedzą wszyscy. Florentino Perez nie może się dogadać z Manchesterem United w kwestii ceny. Francuz trzy lata temu został mocno przepłacony, stając się najdroższym piłkarzem świata (105 mln euro). Dzisiaj, za nieco mniejsze kwoty pozyskiwani są nawet środkowi obrońcy:

Harry Maguire 87 mln euro (2019),
Matthijs de Ligt 85,5 mln euro (2019),
Virgil van Dijk 84,65 mln euro (2018),
Lucas Hernández 80 mln euro (2019),
Aymeric Laporte 65 mln euro (2018).

Transfer 26 letniego mistrza świata może oscylować w granicach 150 mln euro. W odpowiednim systemie (patrz trenerze) można z niego wydobyć najlepsze cechy. Widać to było w reprezentacji Francji seniorów (Didier Deschamps), u-20 (Pierre Mankowski) czy Juventusie (Antonio Conte i Massimiliano Allegri). W tych reprezentacjach Pogba należał do najlepszych zawodników na świecie, zresztą dzisiaj z uwagi na niezrozumiałą politykę transferową oraz brak wyników (szóste miejsce w Premier League i zaledwie gra w Lidze Europy), Manchester United jest dla Pogby za mały. Tymczasem Real w lecie mocno zainwestował w młodzież oraz pozyskał nowego lidera, którego brakowało po odejściu Cristiano Ronaldo:

Eden Hazard 100,00 mln euro
Luka Jovic 60,00 mln euro
Éder Militão 50,00 mln euro
Ferland Mendy 48,00 mln euro,
Rodrygo 45,00 mln euro.

W sumie 303 miliony euro na pięciu piłkarzy mają być transferami na miarę lata 2009:

Cristiano Ronaldo 94,00 mln euro,
Kaká 67,00 mln euro,
Karim Benzema 35,00 mln euro,
Xabi Alonso 34,50 mln euro,
Raúl Albiol 15,00 mln euro,
Álvaro Negredo 5,00 mln euro,
Esteban Granero 4,00 mln euro,
Álvaro Arbeloa 4,00 mln euro.

Królewscy oczywiście chcieliby teraz odchudzić kadrę, jednak typowani do odejścia: James Rodriguez (wiązany m.in z Napoli i Atletico Madryt), Isco (Juventus), Gareth Bale (Bayern Monachium, Jiangsu Suning) dalej figurują w kadrze, a Marco Asensio za którego rok temu Liverpool proponował 180 mln euro (miał pieniądze z transferu Coutinhio) zerwał więzadło w lewym kolanie i będzie pauzować cały sezon. To sprawia, że z zaplanowanych milionów, do kasy wpłynęło zaledwie 115 mln euro z tytułu sprzedaży: Mateo Kovacicia (Chelsea), Marcosa Llorenta (Atletico), Raula de Tomasa (Benfica) i Theo Hernandeza (AC Milan). Oczywiście, nikt publicznie nie poda do wiadomości braku wolnych środków Realu, ale jak inaczej traktować zakontraktowanie van de Beeka oraz plotki, w których proponowani są zawodnicy wyłącznie na wymianę z dopłatą:

James Rodriguez + kasa za Paula Pogbę
Gareth Bale lub Isco za Paula Pogbę.
James Rodriguez lub Gareth Bale + kasa za Neymara,
Marco Asensio (przed kontuzją) + kasa za Sadio Mane.

Nie ma także w Realu Madryt spekulacji odnośnie transferu Kyliana Mbappe, jeszcze gdzieś przebąkuje się o pozyskaniu Christiana Eriksena, który dałby rzeczywiście nową jakość dla trio pomocników, ale znając Prezesa Tottenhamu Daniela Levy’ego tanio nie będzie. Wydaje się, że nie po to Tottenham przetrwał poprzedni sezon bez zakupów (stabilizacja zapewniała im finał Ligi Mistrzów), aby sprzedać swojego drugiego najlepszego zawodnika. Zresztą, od transferu.. Bale’a, Levy nie sprzedał podstawowego zawodnika za wyjątkiem Kyle’a Walkera do Manchesteru City. Oczywiście Levy to wybitny strateg i być może rekordowy transfer w historii klubu, czyli pozyskanie środkowego pomocnika z Olympique Lyon Tanguy’a Ndombélé ma być jakimś zabezpieczeniem na wypadek odejścia Eriksena. Na dziś bardziej prawdopodobne jest to, że Ndombélé będzie wzmocnieniem pary Harry Winks i Moussa Sissoko, choć nie wykluczam desperacji Florentino Pereza np. gotówka i Isco. Na podobną ofertę last minute liczy zapewne Ed Woodward, który nie musi sprzedawać Pogby, aby np. ratować budżet. Okno transferowe w Anglii jest otwarte do czwartku, do godziny 18.00. Najprawdopodobniej wtedy dowiemy się, czy Florentino Perez je wygrał, czy przegrał.

Superliga? trzymam kciuki, ale mam sporo wątpliwości

Bomba od dziennikarzy Der Spiegel – jedenaście klubów w Europie chce utworzyć zamkniętą Superlige:

Real Madryt
FC Barcelona
Manchester United
Bayern Monachium
Juventus Turyn
Chelsea Londyn
Arsenal
PSG
Manchester City
Liverpool
AC Milan

Drużyny te, jako współwłaściciele mają nie spadać z ligi oraz mają gwarancję występowania w niej przez 40 sezonów (!). Ponadto, kluby chcą zaprosić do ligi na pięć pierwszych sezonów, pięć drużyn: Atletico Madryt, Olympique Marsylia, Inter Mediolan, AS Roma i Borussia Dortmund, a liga w sumie 16 zespołowa ma ruszyć od sezonu 2021. Według jednego z założeń, drużyny mają opuścić swoje rodzime ligi i rozgrywać mecze we wtorki, środy i soboty, a rozgrywki maja trwać 34 tygodnie. Motorem pomysłu jest Bayern Monachium, który przy powodzeniu projektu chce opuścić rodzimą ligę. To byłby wielki cios dla kibiców i tradycji, a w samej Bundeslidze o mistrzostwo rywalizowałby Schalke 04 oraz RB Lipsk. Podobnie sytuacja wyglądałaby w Anglii – Tottenham rywalizuje z Evertonem, Włoszech – Napoli z Lazio oraz Hiszpanii – Valencia z Sevillą.

Projekt na miarę europejskiego NBA ma jasny kierunek – grają najbogatsi i ewentualnie najlepsi, a wszystko odbywałoby się kosztem Champions League, mimo trzykrotnie zwiększonych przychodów w ostatnich dziesięciu latach. Kluby miałyby zarabiać ok. 500 mln euro, a nie jak teraz od UEFA maksymalnie 80 mln. Z tym, że do Champions League trzeba się zakwalifikować, co w ostatnich latach kilku klubom – założycielom, się nie udawało (Manchester United, AC Milan, Liverpool). Gwarantowana gigantyczna kasa przemawia do każdego. Oczywiście, przełożyłoby się to na kontrakty i sumy transferowe za piłkarzy (i docelowo trenerów). Transfer Neymara za 222 mln euro zapłacone przez PSG na nikim nie robiłoby wrażenia.

Reforma Ligi Mistrzów i zapewnienie gwarantowanych czterech miejsc topowym ligom był ukłonem w stronę bogatych, aby rozgrywać więcej klasyków/top meczów, które generują zainteresowanie kibiców i przychody. Najlepsze kluby nie powinny często grać ze słabymi, bo mecze Bayernu z AEK Ateny czy Juventusu z Young Boys nikogo nie interesują. Czy to ma sens? z perspektywy elitarności tak, dzisiaj w Bundeslidze, Serie A i Ligue 1 przed sezonem wiadomo kto wygra, jedynie w Premier League czy La Liga są emocje, choć każde inne rozwiązanie niż triumf Manchesteru City i FC Barcelony byłby niespodzianką.

Sprzeciwić się temu mogą tylko rodzime ligi, które stracą sportowo i wizerunkowo. One wiedza, ze idea Superligi musi się kiedyś ziścić, ale nacisk rodzimych federacji może dać consensus, w postaci startu w nowej lidze oraz krajowej, kosztem np. nikomu nie potrzebnych krajowych pucharów. Najlepsze kluby już dzisiaj mają duże kadry, a po zmianie taki 12 czy 17 zawodnik topowego klubu, miałby pewny plac swojej drużyny co tydzień, choćby w rozgrywkach krajowych, które traktowane byłyby jako obowiązek. Obowiązek wynikający z tradycji, a także z problemów prawnych (np. podpisane kontrakty lig z wielkimi gwiazdami, które przy wyjściu w/w klubów uległyby rozwiązaniu). Składy Juventusu, PSG czy Bayernu są tak mocne, że nawet przy rotacji, zwyciężyłby w rodzimych ligach, grając pierwsze skrzypce w Super League.

Format nowej ligi byłby podobny do koszykarskiej Euroligi – 16 drużyn gra każdy z każdym, w sumie 30 meczów, a następnie faza pucharowa. Podobieństw jest więcej, bo koszykarska Euroliga swój główny produkt utrzymuje niezależnie od FIBA, ze specjalnymi zaproszeniami dla wybranych klubów (założyciele grają stale), ale trwa to na tyle długo, że nikogo nie dziwi kolejny pojedynek Realu z Barceloną.

Piłka nożna wymaga zmian – ogromna ilość meczów o nic, rozdmuchany kalendarz i stawianie autobusów przez drużyny teoretycznie słabsze, zabija widowiska. Pomysł elitarnej ligi da nowy tlen i mimo sporych wątpliwości, trzymam kciuki za ten projekt. Kibice już dzisiaj chętnie płacą za futbol, który stał się świetną rozrywką telewizyjną, a nowe rozgrywki przesunie kolejne granice praw telewizyjnych, które na chwilę obecna sięgnęły sufitu. O tym wiedzą nie tylko w Bayernie.

Po El Clásico, czyli nos Valverde, a trenera to najłatwiej jest zwolnić

  • zapowiedź El Clásico (TUTAJ)

Zakończone El Clásico zaskoczyło wszystkich – drużyna gospodarzy, grając bez Leo Messiego zaimponowała futbolem totalnym, w którym zdominowała rywali. Barcelona zwyciężyła w każdej formacji, owszem były fragmenty, gry w którym Real miał przewagę i swoje sytuacje, ale większość czasu rywale byli bezradni. Na wyróżnienie zasługuje przede wszystkim autor hat-tricka Luis Suarez (drugi po Messim hat-trick w El Clásico od 1994 roku) oraz Ernesto Valverde, który świetnie trafił ze składem (Philippe Coutinho zamiast Ousmane Dembélé, Sergi Roberto zamiast Nélsona Semedo), następnie wprowadzał głodnych gry w jedenastce Demebele i Arturo Vidala, którzy zapewnili jedną z bramek. Okazało się, ze w Barcelonie jest życie bez Leo Messiego, a październik blaugrany wygląda następująco:

Tottenham Hotspur 2 – 4 FC Barcelona
Valencia 1 – 1 FC Barcelona
FC Barcelona 4 – 2 Sevilla
FC Barcelona 2 – 0 Inter Mediolan
FC Barcelona 5 – 1 Real Madryt

Valverde w przeciwieństwie do poprzedników, rotuje składem – zaskoczy Rafinhią na prawym skrzydle, który strzelił gola (z Interem), postawi zdecydowanie (choć trochę z musu) na Clément Lengleta, albo wprowadzi jak dzisiaj zawodników, którzy zrobią bramkę. Oprócz Suareza najlepszy był Sergi Roberto (dwie asysty), który we wcześniejszym meczu ligowym z Sevillą zmienił po przerwie Arthura.

Po przeciwnej stronie Julen Lopetegui. Przed mistrzostwami zagrał va banque przyjmując ofertę Florentino Pereza, któremu podobno się nie odmawia (choć niektórzy zawodnicy z Premier League uważają inaczej). Porzucił możliwość wygrania mistrzostwa świata na rzecz prowadzenia najlepszego klubu świata. Mimo braku istotnych transferów, chciał w Karmie Benzemie i Gareth`cie Bale’u wskrzesić to, czym imponowali zanim przyszli do Realu. I to się nawet na początku sezonu udawało, jednak ostatnie spotkania to największy blamaż królewskich od lat:

Sevilla 3 : 0 Real Madryt
Real Madryt 0 : 0 Atletico Madryt
CSKA Moskwa 1 : 0 Real Madryt
Deportivo Alaves 1 : 0 Real Madryt
Real Madryt 1 : 2 Levante
Real Madryt 2 : 1 Viktoria Plzen
Barcelona 5 : 1 Real Madryt

I nie chodzi tylko o porażkę z Barceloną, bo tak wysoko w przeszłości przegrywali Jose Mourinho (5-0 w 2011) oraz Juande Ramos (6-2 w 2009). Dzisiaj każdy może zwyciężyć z Realem, który dysponując (na papierze) galaktyczną jedenastką, gra bez zaangażowania i skupienia, popełniając proste błędy. Dzisiaj najsłabsi byli Sergio Ramos i Raphael Varane  – do niedawna najlepsi stoperzy świata. Nie mają oni niestety naciskających rywali, są pewniakami do składu i mimo katastrofalnej formy mają pewny plac gry. Ponadto, Varane nie przypomina obrońcy z mundialu, któremu część ekspertów chciało dawać złotą piłkę. Z kolei napastnicy Benzema i Bale strzelili ostatni raz w lidze 1 września. Nieskuteczny Real Madryt to nowość, bo w ostatnich 10 sezonach strzelali zawsze rekordowa liczbę bramek:

2009/10 – 102 bramki w lidze
2010/11 – 102 bramki
2011/12 – 121 bramek
2012/13 – 103 bramki
2013/14 – 104 bramki
2014/15 – 118 bramek
2015/16 – 110 bramek
2016/17 – 106 bramek
2017/18 – 94 bramki
2018/19 – 14 bramek w 10 meczach, czyli zachowując średnią, wyjdzie 53 bramki na koniec sezonu

Niestety za wszystko zapłaci trener, który tak naprawdę nie miał możliwości popracować z drużyną. Mając tylko syte w sukcesy gwiazdy oraz grając bez skutecznego  napastnika (lub jak kto woli, bez zastępcy Cristiano Ronaldo), to się nie mogło udać. Lista jego następców jest gotowa, wg bukmacherów największe szanse maja Antonio Conte, Santiago Solari, Arsene Wenger, Mauricio Pochettino, Jose Mourinho, Guti, Joachim Low (kolejność zgodna z szansami). Tylko, że z tą kadrą, kolejny trener bez znaczących wzmocnień, dających rywalizacje do gry w jedenastce nic nie osiągnie. Florentino Perez przegapił przebudowę drużyny, bo nie chciał psuć wygrywającego seryjnie ligę mistrzów realu. Dlatego nie pojawili się Eden Hazard, Mo Salah, Harry Kane, Robert Lewandowski, Kylian Mbappe czy Neymar. I to własnie od jednego z nich należy zacząć przebudowę, a nie od Conte czy Mourinho. Ale trenera zwolnić jest najłatwiej.

1 września, pisałem (TUTAJ):

Problemy kadrowe Realu nie wyjdą na początku sezonu – na razie terminarz sprzyja, nie ma kontuzji i nie ma dużej intensywności spotkań. Pierwsze zaczną się pod koniec września – w ciągu kilku dni będzie wyjazd do Sevilli, domowe spotkanie z Atletico Madryt, a następnie wyjazd do Moskwy, na mecz z CSKA. Drugi test będzie pod koniec listopada, gdzie kolejno Real spotka się z Romą (wyjazd) oraz Valencią. Wtedy zobaczymy, czy Cristiano Ronaldo zastąpili Bale, Benzema czy Mariano.

Dzisiaj wiadomo, że nie zastąpili.

El Clásico nr 177

Jutrzejsze El Clásico będzie wyjątkowe. Zawsze jest, bo spotykają się najlepsze drużyny świata z najlepszymi zawodnikami, zwycięscy pięciu ostatnich edycji ligi mistrzów:

2014 Real Madryt
2015 FC Barcelona
2016 Real Madryt
2017 Real Madryt
2018 Real Madryt

Wylatkowo jednak nie będzie to pojedynek Leo Messiego z Cristiano Ronaldo. Przez lata, kiedy spotykali się naprzeciw sobie najwybitniejsi piłkarze naszych czasów, miałem wrażenie, ze był to pojedynek w pierwszej kolejności tych piłkarzy, a dopiero potem największych klubów świata. Piłkarze, symbole stali się ważniejsi od klubów. Coś, co nie powinno się nigdy wydarzyć, rosło na naszych oczach własnie w takich meczach. Bardzo dużo traci jutrzejsze widowisko, bo z całym szacunkiem dla Luisa Suareza czy Karima Benzemy, to jednak nie są piłkarze tego kalibru. Ale nikt nie jest, co prawda są na świecie nowe gwiazdki, które chciałyby zastąpić albo stracić z tronu te dwójkę (TUTAJ). Po raz ostatni, El Clásico bez Messiego i Ronaldo rozegrano 23 grudnia 2007, a zespoły wystąpiły w poniższych składach:

Barcelona: Victor Valdes – Carles Puyol, Rafael Marquez, Gabriel Milito, Eric Abidal – Yaya Toure, Deco, Xavi – Ronaldinho, Samuel Eto’o i Andres Iniesta

Real: Iker Casillas – Sergio Ramos, Pepe, Fabio Cannavaro, Gabriel Heinze – Wesley Sneijder, Mahamadou Diarra, Julio Baptista – Raul, Robinho, Ruud van Nistelrooy

El Clásico wiele traci na braku największych, ale świat wielkiej piłki nie znosi pustki, skoro cały świat będzie spoglądał jutro na Camp Nou będziemy mieli nowych bohaterów – tych, których znamy (wspomniani Luis Suarez i Benzema) lub nowe postacie (Arthur, Coutinho). Mecz pełen podtekstów, rewanżów za poprzednie pojedynki ma jednak drugi bardzo ważny aspekt – trenerski. Trenerzy Ernesto Valverde i Julen Lopetegui nie maja łatwo, trener Barcelony po ostatnim zwycięstwach z Sevilla i Interem trochę odetchnął, znowu jest liderem La Liga:

1. FC Barcelona 18 pkt.
2. Espanyol 17
3. Deportivo Alaves 17
4. Sevilla 16
5. Atletico Madryt 16
6. Real Valladolid 15
7. Real Madryt 14

z kolei posada trenera Realu wisi na włosku. Prasa bezkompromisowo wskazuje kolejnych trenerów jako następców Lopetegui (Antonio Conte, Santiago Solari, Arsene Wenger, Mauricio Pochettino, Jose Mourinho, Guti, Joachim Low) i ma się to odbyć w poniedziałek. W przypadku zwycięstwa, egzekucja zostanie odłożona do kolejnej wpadki. Trenerzy dotychczas spotkali się w sezonie 2014/15 w lidze mistrzów, wówczas górą był trener Realu, a wtedy FC Porto zwyciężając dwukrotnie Athletic Bilbao.

W Barcelonie i Realu bez fajerwerków

W środę przegrały swoje mecze Real i Barcelona. Jest to o tyle zaskakujące, że po pierwsze rzadko przegrywają, a jeszcze rzadziej w tym samym dniu. Barcelona po beznadziejnym spotkaniu, w którym oddała tylko piec celnych strzałów przegrała z najsłabszym w lidze Leganes 1-2. Leganes wcześniej w pięciu spotkaniach zabrali jeden punkt, wiec rzeczywiście Barca zaliczyła spora wpadkę. Real z kolei grał nieskutecznie i w efekcie przegrał z Sevillą 0-3!

W sobotę dwa największe kluby piłkarskie miały zrekompensować swoim kibicom środę – Barcelona podejmowała Athletic Bilbao, a Real Atlético Madryt. Przeciwnicy owszem renomowani, ale po fiasku w środku tygodnia wszyscy liczyliśmy na fajerwerki. Ich nie było – Barcelona grając bez Leo Messiego zapomniała momentami jak się gra w piłkę. Owszem jego wejście po przerwie rozruszało grę Blaugrany, ale tacy piłkarze jak Luis Suarez, Osame Dembele czy Philippe Coutinho powinni wygrywać mecze również bez swojego kapitana. Plan Ernesto Valverde był odważny i z perspektywy całego sezonu, oszczędzanie Messiego ma sens, ale efekt był mizerny. Uzależniona od Messiego drużyna ostatecznie wyrównała i miała nawet szansę wygrać, ale przyśpieszenie nastąpiło dopiero po wejściu do gry swojego lidera.

Real tymczasem się zablokował. Drugi mecz z rzędu bez zdobytej bramki oznacza tęsknotę za Cristiano Ronaldo już pod koniec września, a więc szybciej niż przypuszczałem (TUTAJ). Brak głównego żądła, mimo świetnego początku sezonu Karima Benzemy i Garetha Bale’a może mieć w efekcie fatalny skutek, tym bardziej, że typowani na jego zastępce przez media – Neymar (7 goli w lidze, Edinson Cavani (5), Kylian Mbappe (4), Robert Lewandowski (3), Eden Hazard (6) czy Harry Kane (5) strzelają regularnie. Po ostatniej kolejce ligi mistrzów po zwycięstwie z Romą, wydawało się, że hierarchia jest rozłożona prawidłowo i da się wygrywać mecze bez Ronaldo. Wielkie mecze pewnie da, ale ta drużyna od lat (z dwoma wyjątkami) nie potrafi wygrać ligi:

2008/2009 FC Barcelona
2009/2010 FC Barcelona
2010/2011 FC Barcelona
2011/2012 Real Madryt
2012/2013 FC Barcelona
2013/2014 Atletico Madryt
2014/2015 FC Barcelona
2015/2016 FC Barcelona
2016/2017 Real Madryt
2017/2018 FC Barcelona

czyli łączyć zwycięstw ważnych z mniej ważnymi. Priorytety Florentino Pereza zostały określone jasno na ten sezon w wywiadzie dla „El Confidencial”:

Priorytetem jest wygranie finału Ligi Mistrzów na Wanda Metropolitano. I najlepiej, gdyby doszło do tego po starciu z Barceloną.

Wracając do soboty, w meczu z Atletico zwłaszcza po przerwie Los Blancos mieli przewagę, jednak, gdy na boisku w drugiej połowie nie zameldował się Bale, kibice zamarli. Na Walijczyka trener Julen Lopetegui chucha i dmucha, bo z jednej strony klub nie wydaje komunikatów, kiedy badania nie wykazują żadnego urazu, ale z drugiej, Bale nie poleciał z drużyną do Moskwy na mecz Ligi Mistrzów z CSKA.

Przed Barceloną i Realem kolejka ligi mistrzów, która w przypadku zwycięstw ustawi grupy. Barcelona na Wembley będzie chciała wybić z głowy awans Tottenhamowi i sprawić, że dołączy on do drużyn, które zakończą ligę mistrzów na fazie grupowej (TUTAJ). Real z kolei jedzie na trudny teren do Rosji (gdzie w poprzednim sezonie Benfica Lizbona uległa 0-2) osłabiony brakiem wspomnianego Bale`a, a także Isco, Marcelo i Sergio Ramosa. Po tym co zaprezentowały ostatnio Barcelona i Real, fajerwerków nie będzie.

1 kolejka LM 2017/18

Za nami pierwsza kolejka ligi mistrzów – mieliśmy niespodzianki, zwycięstwa faworytów oraz wielki skandal, jak się później okazało, niepotrzebnie rozdmuchany. Poniżej krótkie podsumowanie.

(Niektórzy) faworyci pewnie
W pierwszej kolejce zwyciężyli Manchester United, Real Madryt, Barcelona i Bayern Monachium, w którym zabłysnął Renato Sanches – najlepszy młody piłkarz i złoty medalista mistrzostw europy 2016. Bramkę strzelił także Robert Lewandowski.

Przegrani
Valencia oddała 26 strzałów, grała u siebie i przez godzinę mieli przeciwko sobie dziesięciu piłkarzy Juventusu, a w doliczonym czasie gry nie wykorzystali karnego. Wyróżnić należy także Napoli, które oddało 20 strzałów na bramkę, ale piłkarzem meczu został bramkarz Crveny Zvezdy Milan Borjan.

Sensacja
Przegrana u Manchesteru City z Lyonem. Zaskakujące jest to, że była to już czwarta porażka z rzędu Manchesteru City w lidze mistrzów, co jest o tyle ciekawe, ze pogromca Olympique Lyon nie należy do czołówki europejskiej piłki i po roku powrócił do ligi mistrzów. Może nawet wyjść z grupy, bo nikt z duetu Szachtar/Hoffenheim nie zdobędzie punktu z drużyną Pepa Guardioli.

Skandal
W pierwszym momencie wydawało się, że sędzia skrzywdził Cristiano Ronaldo dając czerwona kartkę z kapelusza. Emocje opadły i okazało się, że przepisy jednoznaczne oceniają agresywne zachowanie, nadmierna siłę wobec rywala i probe.. wyrwania włosów.

Najlepszy mecz
Pięć bramek w hicie grupowych rozgrywek, szybki mecz i świetna zmiana Jurgena Kloppa – zmiennik Roberto Firmino zadał decydujący cios. Ciekawe jest to, że PSG mimo ogromnych nakładów finansowych nie jest w stanie rywalizować z topowymi drużynami europy, poniżej wyniki w pięciu ostatnich sezonach:

2-3 Liverpool 2018/19
3-0 1-3 Bayern 2017/18
1-3 1-2 Real 2017/18
4-0 1-6 Barcelona 2016/17
1-1 2-2 Arsenal 2016/17
0-0 0-1 Real 2015/16
2-1 2-1 Chelsea 2015/16
2-2 0-1 Manchester City 2015/16
1-1 2-2 Chelsea 2014/15
1-3 0-2 Barcelona 2014/15
3-1 0-2 Chelsea 2013/14

Najlepszy piłkarz
Leo Messi. hat-trick.

Ciekawa prawidłowość
Trzy drużyny, które kończyły w dziesiątkę zakończyły mecze zwycięstwem, nie tracąc bramek! Barcelona vs PSV 4-0, Galatasaray vs Lokomotiv Moskwa 3-0 i Juventus vs Valencia 2-0.

Nowa twarz
Matías Vecino strzelił bramkę dla Interu w 92 minucie, dzięki temu Nerazzurri sukcesem zakończył okres pauzowania w lidze mistrzów (TUTAJ). Co ciekawe, zwycięstwo w lidze w ostatniej kolejce, dające awans zapewnił… Vecino.

Strata czasu
W pierwszej kolejności pomyślałem o AEK Ateny, którzy nie oddali celnego strzału na bramkę Ajaxu Amsterdam. Jednak postawa ofensywnych piłkarzy w grupie A napawa żalem – dwa mecze i w sumie 10 strzałów celnych na bramkę w meczach Monaco vs Atletico oraz FC Brugge vs Borussia Dortmund.

Na koniec, ponieważ lubię ofensywną piłkę, zestawienie drużyn z największą liczbą oddanych strzałów (bez podziału na celne i niecelne):

Real 30 strzałów na bramkę przeciwnika
Valencia 26
Manchester City 22
FC Barcelona 21
Napoli 20
Hoffenheim 19
Young Boys 18
Liverpool 17