Degradacja sportowa Romelu Lukaku

Podsumowując ruchy przedsezonowe top6 w Anglii (TUTAJ), poświęciłem kilka liniek odnośnie Romelu Lukaku:

Dużą stratą jest odejście po dwóch latach z Manchesteru United Romelu Lukaku do Interu Mediolan. Lukaku nie spełnił ogromnych oczekiwań, które mieli kibice i szefowie United i można go dołączyć do grona zawodników zdecydowanie lepiej występującego w reprezentacji (81 występów, 48 goli) niż klubie. Od odejścia z Anderlechtu osiem lat temu, grał kolejno w Chelsea (zawiódł), West Brom (dobrze), Evertonie (bardzo dobrze, ostatni sezon 25 goli!) i ManU (zawiódł) i trudno określić, jak odnajdzie się w Interze Mediolan. To jednak strata United, bo traci swojego potencjalnie top2 zawodnika.

W Interze zmienił się trener – klub zrezygnował z usług Luciano Spallettiego, który dwukrotnie awansował do Ligi Mistrzów. Oczywiście nie podano do wiadomości powodów, ale wiadomo, że były konflikty z piłkarzami w tym z Mauro Iccardim i Joao Mario, do tego brak stylu oraz brak progresu. To zaskakujące, jak szybko zapomniano, co Spelletti zrobił dla klubu (TUTAJ) – powrócił po sześciu latach do Ligi Mistrzów, ale piłka jest bezlitosna. Czas na walkę o mistrzostwo pod wodzą Antonio Conte, jednego z najlepszych trenerów na rynku, ale równie wzbudzający konflikty. Conte preferuje ustawienie 3-5-2, co odczuł Ivan Perišić, od razu sprzedany do Bayernu. Czy w ataku zagra Lukaku z Iccardim? trudno prorokować, być może Lukaku jest typowany na pierwszego napastnika z Argentyńczykiem Lautaro Martínezem, a Iccardi jest już jedną nogą poza klubem? Problemem jest cena, swego czasu Iccardi wyceniany na 100 mln euro nie przeszedł do Realu Madryt, teraz miałby trafić do Juventusu lub Napoli i czysto sportowo ten transfer się broni, jednak problemy wizerunkowe m.in. z Wandą Narą, żoną i agentką piłkarza (niedoszły romans żony piłkarza z Marcelo Brozoviciem, wymuszanie podwyżki dla piłkarza) wcale nie oznaczają transferu. Tak było w zimie, kiedy Królewscy chcieli ratować fatalny sezon i poszukiwali zawodnika, który z miejsca zapewni braki, jednak wycofali się z negocjacji, z żona piłkarza.

Inter Mediolan to dla Lukaku degradacja sportowa, żadna gwiazda nie przechodzi dzisiaj z Premier League do Serie A, raczej wybiera pozostanie w klubie, a ścisły top wybiera Real (Luka Modrić, Gareth Bale, Eden Hazard) lub Barcelonę (Cesc Fabregas, Thierry Henry, Luis Suarez, Philippe Coutinho). Zwykle bywa na odwrót i zawodnicy Serie A głównie przez zarobki i poziom sportowy wybierają Anglię, a wszystko co nie nazywa się Juventus Turyn jest niżej w hierarchii. Zwolennicy transferu podkreślą, Inter będzie grać w Lidze Mistrzów, więc zobaczymy Lukaku na wielkiej scenie, w przeciwieństwie do Manchesteru United. W poprzednim sezonie niewiele zabrakło Interowi do wyjścia z grupy, w której mieli Barcelonę i Tottenham – w zasadzie jednego punktu, czyli zwycięstwa w ostatnim meczu z PSV Eindhoven (był remis), choć i ten dawał awans, jeśli Barcelona wygrałaby z Tottenhamem prowadząc 1-0. Ostatecznie Koguty wyrównały (85 min, Lucas Moura) i skończyły sezon w finale Ligi Mistrzów, a Inter spadł do Ligi Europy.

Fascynująca ostatnia kolejka Serie A

Za nami fascynująca ostatnia kolejka serie A, w której kilkukrotnie zmieniali się uczestnicy Ligi mistrzów. Przed 38 kolejką, tabela wyglądała następująco (pomijam Juventus i Napoli)

3. Atalanta BC 66 pkt.,
4. Inter Mediolan 66 pkt.,
5. AC Milan 65 pkt

Stawką dzisiejszych meczów był awans do rozgrywek grupowych Ligi Mistrzów dla trzeciego i czwartego zespołu rozgrywek. Przetasowania zaczęły się już 18 minucie:18 minuta; AC Milan 1-0, tabela:
AC Milan 68 pkt.,
Atalanta BC 67 pkt.,
Inter Mediolan 67 pkt.19 minuta; Atalanta 0-1
AC Milan 68 pkt.,
Inter Mediolan 67 pkt.,
Atalanta BC 66 pkt.23 minuta; Milan 2-0
28 minuta; Milan 2-1
35 minuta; Atalanta 1-1
AC Milan 68 pkt.,
Atalanta BC 67 pkt.,
Inter Mediolan 67 pkt.51 minuta; Inter 1-0
Inter Mediolan 69
AC Milan 68 pkt.,
Atalanta BC 67 pkt.53 minuta; Milan 2-2
Inter Mediolan 69 pkt.,
Atalanta BC 67 pkt.,
AC Milan 66 pkt.53 minuta; Atalanta 2-1
Atalanta BC 69 pkt.,
Inter Mediolan 69 pkt.,
AC Milan 66 pkt.65 minuta; Atalanta 2-1
66 minuta; Milan 3-2
Atalanta BC 69 pkt.,
Inter Mediolan 69 pkt.,
AC Milan 68 pkt.76 minuta; Inter 1-1
Atalanta BC 69 pkt.,
AC Milan 68 pkt.,
Inter Mediolan 67 pkt.81 minuta; Inter 2-1
Atalanta BC 69 pkt.,
Inter Mediolan 69 pkt.,
AC Milan 68 pkt.Bramka strzelona przez Radję Nainggolana w 81 minucie zakończyła pasjonujący wyścig o Ligę Mistrzów, a kibice Interu mogli świętować podwójnie – oprócz awansu, pozbawili czwartego miejsca AC Milan. W dodatku, bramka Belga oznacza spadek do serie B Empoli (w tym meczu Drągowski obronił karnego wykonywanego przez Icardiego).Awans Atalanty do Champions League jest największa niespodzianka w pięciu najsilniejszych ligach. Można ich porównać do Leicester City, przy 130 mln € budżetu, udało im się niemal wszystko. Autorski pomydl Gian Piero Gasperiniego, któremu nie wyszło w Interze (został wyrzucony we wrześniu zaledwie po rozegraniu czterech oficjalnych spotkań, TUTAJ), niskobudżetowe transfery, dopływ młodych wychowanków oraz Duvan Zapata odpaliły w jednym czasie. Ten ostatni był drugi w klasyfikacji strzelców za Fabio Quagliarellą, który w wieku 36 lat zdobył pierwszą koronę strzelców. Zapata został wypożyczony z Sampdorii, klubu w którym występuje.. Quagliarella na dwa lata za 14 mln euro z opcją wykupu za 12 mln euro. Awans do Ligi Mistrzów oznaczać będzie zapewne wykupienie kontraktu Kolumbijczyka, ale rosły napastnik (189 cm) po dobrych występach na największym oknie wystawowym, szybko zmieni klub. Szkoda tylko, że do pierwszego składu nie przebił się Arkadiusz Reca. Lewy obrońca, ulubieniec jeszcze z Wisły Płock selekcjonera Jerzego Brzeczka wystąpił w zaledwie trzech meczach serie A w tym sezonie. Z kolei w kadrze zagrał w analogicznym okresie czterokrotnie (dwukrotnie z Włochami, z Irlandia oraz z Łotwą).

Co się działo z Interem?

Inter Mediolan po sześciu i pól roku wraca do ligi mistrzów. Dla fanów tego zespołu to wieczność, a awans został wywalczony w ostatniej kolejce – w dramatycznym meczu w Rzymie, w którym tylko zwycięstwo dawało awans. Do 78 minuty Lazio prowadziło 2-1, jednak wtedy trzy minuty zatrzęsły Rzymem. Najpierw Mauro Icardi, a następnie Matías Vecino dały czwarte miejsce Nerazzurri lepszym wynikiem bezpośrednich spotkań. Tak długi okres oczekiwania wynikał z dwóch powodów.

  1. Odejście Jose Mourinho po najlepszym sezonie w nowoczesnej historii Interu, czyli sezonu 2009/10. Jose zwyciężył wtedy w Serie A, Pucharze Włoch oraz Lidze Mistrzów. Choć od tego wydarzenia minęło osiem lat, do dziś pamiętamy pierwszy mecz półfinału ligi mistrzów z broniącą trofeum FC Barcelona zakończone zwycięstwem 3-1 (gole Wesley`a Sneijdera, Maicona i Diego Milito) oraz finał z Bayernem Monachium wygrany 2-0 po dwóch bramkach Milito. Po sezonie odszedł trener, ale udało się otrzymać niemal cały skład. Dodam, że skład nagrodzony laurami: piłkarza (Milito), bramkarza (Julio Cesar), obrońcy (Maicon), pomocnika (Sneijder) i napastnika roku (Milito)! Dodatkowo mieli piłkarza roku w afryce (Eto’o), najlepszego młodego piłkarza (Mario Balotelli) i oczywiście trenera roku. Niemal, bo jedynie wspomniany Balotelli odszedł do Manchesteru City, ale Inter nadal miał wielki potencjał. Dało to drugie miejsce w lidze, ale mianowany na następce Mou, Rafa Benitez dzień przed wigilia został zdymisjonowany, a Leonardo, który kończył sezon był już trzecim trenerem w ciągu pól roku. W lidze mistrzów Inter wyszedł z pierwszego miejsca w grupie, w kolejnej rundzie eliminując Bayern Monachium, jednak w w ćwierćfinale uległ Schalke. Przegrany pierwszy mecz 2-5 to kres tamtego zespołu, w którym kapitalny sezon rozegrał Samuel Eto’o. Kameruńczyk strzelił w sumie 37 bramek, w tym m.in. 21 w lidze i 8 w lidze mistrzów.
  2. Przed sezonem 2011/12 z klubu odszedł Samuel Eto’o (Anży Machaczkała), a pozyskany w jego miejsce Diego Forlan (miał już 32 lata) rozczarował. Forlan już wtedy miał 32 lata, był najlepszym zawodnikiem zakończonego rok wcześniej mundialu, ale w lidze strzelił w barwach Atletico sześć bramek i za zaledwie pięć milionów został zawodnikiem Interu. Oprócz Eto`o, również z klubu odszedł Leonardo, a zatrudniony w jego miejsce Gian Piero Gasperini został wyrzucony we wrześniu zaledwie po rozegraniu czterech oficjalnych spotkań:

Serie A 20 września 2011 Novara Novara 3-1 Inter Mediolan
Serie A 17 września 2011 Inter Mediolan 0-0 AS Roma
Liga Mistrzów 14 września 2011 Inter Mediolan 0-1 Trabzonspor
Serie A 11 września 2011 US Palermo 4-3 Inter Mediolan

Forlan po strzeleniu dwóch goli w rundzie jesiennej opuścił drużynę, a nowy trener Carlo Ranieri został zastąpiony w marcu przez Andrę Stramaccioniego. Pięciu trenerów w dwa sezony to katastrofa, której zwieńczeniem był rewanżowy mecz 1/8 finału ligi mistrzów – bramka Brandao z Olympique Marsylia 13 marca 2012 w 92 minucie meczu rewanżowego zakończyła przygodę z liga mistrzów.

Powierzenie roli trenera Stramaccioniemu było fatalnym rozwiązaniem, nie sprostał on sporym oczekiwaniom, czyli walki o scudetto, względnie walki o najlepszą trójkę w serie A dającą awans do ligi mistrzów. Przez półtora roku, kiedy był trenerem z klubu odchodzili kolejni piłkarze, a zmiennicy byli co najwyżej średniej klasy. Dziewiąte miejsce na zakończenie sezonu było najgorsze od 1993/1994, wtedy jednak 13 miejsce było połączone z triumfem w pucharze UEFA. Symbolem dziesiątej drużyny serie A był Rodrigo Palacio – najlepszy strzelec Interu, który przez pięć sezonów począwszy od 2012/13 strzelił w sumie 39 bramek w lidze. Inter nie miał ani trenera, ani napastnika. W trakcie kolejnego sezonu, Massimo Moratti sprzedał klub grupie kapitałowej International Sports Capital na czele której stał Erick Thohir. Skończyła się era, Morattiego, który był Prezydentem Interu w latach 1995-2013, w których zdobył pięć Mistrzostw Włoch, Puchar UEFA, cztery Puchary Włoch, cztery Superpuchary Włoch, Puchar Ligi Mistrzów i Klubowe Mistrzostwo Świata. Większość z tych trofeów została zdobyta za kadencji Jose Mourinho.

Po Stramaccionim, klub objął Walter Mazzarri, który doprowadził sezon wcześniej Napoli do drugiego miejsca w lidze. W Interze nie powiodło się także Mazzariemu – zajął piąte miejsce, a w kolejnym sezonie po kłótni z Morattim (honorowy Prezydent) odszedł. Erick Thohir postawił na Roberto Manciniego, który trenował z powodzeniem Inter w latach 2004 – 2008 roku zdobywając min. trzy mistrzostwa Włoch. W tej historii także nie było happy endu, choć pojawiła się gwiazdka. To właśnie u Manciniego rozbłysła gwiazda Mauro Icardiego, który w wieku 22 lat został królem strzelców. Jednak na koniec sezonów zaledwie ósme i czwarte miejsce Manciniego nie zadowalało Thohira i po sezonie znowu Inter zatrudnił nowego trenera. Dodam, że czwarte miejsce na koniec sezonu 2015/16 nie oddaje ogromnej dysproporcji pomiędzy top3, a resztą ligi:

1 Juventus 91 pkt.
2 Napoli 82 pkt.
3 Roma 80 pkt.
4 Inter 67 pkt.

Zatrudnienie Franka De Boera, który czterokrotnie wygrywał Eredivisie okazało się kolejną klapą. Sezon próbowano ratować byłym trenerem m.in. Lazio Stefano Piolim, który w sezonie 2014/15 akurat był trzeci i poprowadził Biancazzurri do ligi mistrzów. Pioli także nie podołał, a na koniec ostatnie trzy mecze sezonu prowadził trener Primavery Stefano Vecchi. Efekt? Ósme miejsce i brak możliwości gry w europejskich pucharach.

W Interze rewolucja zaczęła się jeszcze pod koniec sezonu, dyrektorem sportowym mediolańskiego klubu został Walter Sabatini, który wcześniej pracował w Romie. W czerwcu ogłoszono, że trenerem zostanie Luciano Spalletti z.. Romy. Co ciekawe, Massimo Moratti chciał zatrudnić Spallettiego po sezonie 2011/12, w którym Inter miał trzech trenerów (Gasperini, Ranieri, Stramaccioni) i być może uniknąłby blamażów w kolejnych sezonach. Spelletti przyszedł do nowego klubu jako wicemistrz Włoch, a zdobycie 87 punktów, co było najlepszym wynikiem w historii AS Roma. Przed sezonem wiadomo było, że wejdzie nowa reforma Ligi Mistrzów 2018/19, która nawet czwartej drużynie serie A daje awans do ligi mistrzów – obsesji Ericka Thohira. Od teraz nie trzeba ścigać się z Juventusem, Napoli czy Romą. Wystarczy pilnować reszty, w szczególności wspomnianej w pierwszym zdaniu drużynie Lazio Rzym. Rywal zza miedzy AC Milan miał swoje problemy, dlatego awans wydawał się realny, a do powrotu do ligi mistrzów oprócz Spallettiego, w głównej mierze poprowadził król strzelców Mauro Iccardi (po raz drugi w karierze).

We wtorek, 18 września 2018 Inter podejmie Tottenham, a w grupie rozegra jeszcze spotkania z FC Barceloną i PSV Eindhoven. Trudny będzie powrót, Inter nie jest faworytem do awansu z grupy, ale jest to wina zarządzania klubem. Brak konkretnego planu na szkoleniowca, nieuzupełnienie na czas wielkiej drużyny z 2010 perspektywicznymi zastępcami, w tym regularnego strzelca po odejściu Eto`o zadecydował o czwartym koszyku. Rozstawienie odbywa się na podstawie rankingu z pięciu poprzednich sezonów ligi mistrzów oraz ligi europy, w których Inter aż trzykrotnie nie występował, a postawę w sezonie 2016/17 należy przemilczeć:

2017/18 – brak awansu do pucharów
2016/17 – ostatnie miejsce w grupie – dwie porażki z Hapoel Be’er Sheva, jedna ze Southamptonem i jedna ze Spartą Praga
2015/16 – brak awansu do pucharów
2014/15 – w 1/16 odpadł z Wolfsburgiem
2013/14 – brak awansu do pucharów