Ostatnia szansa pokolenia, które zawiodło

Po dwóch zwycięstwach Chorwacji z Nigerią 2-0 i Argentyną 3-0, zupełnie nieoczekiwanie Chorwacja została najlepiej grającą drużyną na mundialu i nieśmiało zaczęto nazywać ich „czarnym koniem”. Nieoczekiwanie, bo Chorwacja to drużyna, która nie potrafi grać w finałach wielkich imprez. Oczywiście, od razu przypomina się fenomenalny turniej z 1998 lat ze świetną jedenastką:

Drazen Ladic – Dario Simic, Igor Stimac, Slaven Bilic – Robert Jarni, Zvonimir Soldo, Aljosa Asanovic, Zvonimar Boban, Mario Stanic – Davor Suker, Goran Vlaovic.

jednak to było 20 lat temu i w kolejnych turniejach nie tylko Chorwacja zawodziła, ale często po prostu się kompromitowała. Na dziewięć ostatnich turniejów, do dwóch się nie zakwalifikowała, pięciokrotnie (!) nie wyszła z grupy i po razie zanotowała awans do 1/8 i 1/4 finału.  Trochę mało dla dwóch pokoleń, które mogło zawojować świat. Sukcesy w klubach nie przełożyły się na reprezentacyjne. Najpierw genialne pokolenie z Prosineckim (Real Madryt, FC Barcelona, Sevilla), Davorem Sukerem (Sevilla, Real Madryt) i Boksiciem (Olympique Marsylia, Juventus Turyn) nie potrafiło powtórzyć sukcesu z 1998, a obecne, na równi utalentowane, osiągnęło szczyt w ćwierćfinale 2008, czyli dziesięć lat temu. Poniżej przekrój wielkich turniejów w wykonaniu Chorwacji:

2016 (m.in. Vedran Corluka, Mario Mandziukić, Luka Modrić, Ivan Perisić, Ivan Rakitić, Darijo Srna) 1/8 finału
2014 (m.in. Vedran Corluka, Dejan Lovren, Mario Mandziukić, Luka Modrić, Ivica Olić, Ivan Perisić, Ivan Rakitić, Darijo Srna) – nie wyszli z grupy
2012 (m.in. Vedran Corluka, Mario Mandziukić, Luka Modrić, Ivan Perisić, Ivan Rakitić, Darijo Srna) – nie wyszli z grupy
2010 nie zakwalifikowali się
2008 (m.in. Vedran Corluka, Niko Kovac, Robert Kovac, Nico Kranjcar, Luka Modrić, Ivica Olić, Josip Simunić, Darijo Srna) – ćwierćfinał
2006 (m.in., Niko Kovac, Robert Kovac, Krancjar, Modrić, Prso, Simunić, Srna, Tudor) – nie wyszli z grupy
2004 (m.in. Niko Kovac, Robert Kovač, Ivica Olić, Dado Prso, Darijo Srna, Igor Tudor) – nie wyszli z grupy
2002 (m.in. Alan Boksić, Robert Jarni, Niko Kovac, Robert Prosinecki, Zvonimir Soldo, Mario Stanić, Davor Suker) – nie wyszli z grupy
2000 nie zakwalifikowali się

Obecny turniej, to ostatnia szansa na sukces pokolenia, które zawiodło – Luki Modricia (33 lata), Mario Mandžukicia (32 lata) czy Vedrana Ćorluki (32 lata). Modrić bez sukcesu w kadrze nie zmieni swojej kariery z „bardzo dobra” na „wybitna” i nie wdrapie się na poziom Xaviego, Iniesty czy Andrei Pirlo. Podobnie jak Mandziukic, u nas postrzeganego  jako ten, który musiał odejść z Bayernu po transferze Lewandowskiego. Tymczasem po odejściu radzi sobie bardzo dobrze w wielkich firmach jak Atletico Madryt i Juventus Turyn. Ponadto Mandziukić strzelał bramki w dwóch finałach Ligi Mistrzów (2013 Bayern i 2017 Juventus), czym mogą pochwalić się w ostatnich latach najlepsi piłkarz globu z Cristiano Ronaldo, Leo Messim, Garethem Balem czy Sergio Ramosem. Monaco, Liverpool, Barcelona, Real Madryt i Juventus – w takich klubach grają zawodnicy „czarnego konia” obecnych mistrzostw świata. Jak nie teraz, to kiedy?

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s